swc

swc

چهل حدیث - حدیث چهاردهم

لحدیث الرابع عشر

بسندى المتّصل إلى محمّد بن یعقوب، ثقة الإسلام و عماد المسلمین، عن عدّة من أصحابنا، عن أحمد بن محمّد، عن علىّ بن حدید، عن منصور بن یونس، عن الحارث بن المغیرة، أو أبیه، عن أبی عبد اللّه، علیه السّلام، قال قلت له: ما [کان‏] فى وصیّة لقمان؟ قال: کان فیها الأعاجیب، و کان أعجب ما کان فیها أن قال لابنه: خف اللّه عزّ و جلّ خیفة لو جئته ببرّ الثّقلین لعذّبک، و ارج اللّه رجاء لو جئته بذنوب الثّقلین لرحمک. ثمّ قال أبو عبد اللّه، علیه السّلام، کان أبی یقول: إنّه لیس من عبد مؤمن إلاّ و فی قلبه نوران: نور خیفة، و نور رجاء، لو وزن هذا لم یزد على هذا، و لو وزن هذا لم یزد على هذا. «1»

ادامه مطلب ...

چهل حدیث - حدیث سیزدهم

الحدیث الثالث عشر

بالسّند المتّصل إلى الشّیخ الجلیل، ثقة الإسلام، محمّد بن یعقوب، عن عدّة من أصحابنا، عن أحمد بن محمّد بن خالد، عن غیر واحد، عن علیّ بن أسباط، عن أحمد بن عمر الحلاّل، عن علىّ بن سوید، عن أبی الحسن الأوّل، علیه السّلام، قال: سألته عن قول اللّه عزّ و جلّ: «وَ مَنْ یَتَوَکَّلْ عَلَى اللَّه فَهُوَ حَسْبُهُ. «1»»

فقال: التّوکّل على اللّه درجات. منها أن تتوکّل على اللّه فی أمورک کلّها، فما فعل بک کنت عنه راضیا، تعلم أنّه لا یألوک خیرا و فضلا، و تعلم أنّ الحکم فی ذلک له، فتوکّل على اللّه بتفویض ذلک إلیه وثق به فیها و فی غیرها. «2»

ادامه مطلب ...

چهل حدیث - حدیث دوازدهم

الحدیث الثانى عشر

بسندی المتّصل إلى محمّد بن یعقوب، رضوان اللّه علیه، عن علىّ بن إبراهیم، عن أبیه، عن النّوفلی، عن السّکونی، عن أبی عبد اللّه، علیه السّلام، قال: کان أمیر المؤمنین [علیه السّلام‏] یقول: نبّه بالتفکّر قلبک، و جاف عن اللّیل جنبک، و اتّق اللّه ربّک. «1»

ترجمه «حضرت صادق، علیه السلام، فرمود: بود امیر المؤمنین (ع) که مى‏فرمود:

 «آگاه نما دل خود را به اندیشه نمودن، و دور کن از شب پهلوى خود را، و بپرهیز خداوند پروردگار خویش را.»

شرح «کان یقول» مفادش غیر از «قال» یا «یقول» است، زیرا که از آن استفاده دوام و استمرار مى‏شود. معلوم مى‏شود حضرت این کلام را مکرر مى‏فرمودند.

ادامه مطلب ...

چهل حدیث - حدیث یازدهم

الحدیث الحادى عشر

بالسّند المتّصل إلى محمّد بن یعقوب، عن محمّد بن یحیى، عن أحمد بن محمّد، عن ابن محبوب، عن علىّ بن رئاب، عن زرارة، قال: سألت أبا عبد اللّه، علیه السّلام، عن قول اللّه عزّ و جلّ: «فِطْرَتَ اللّه الّتی فَطَرَ النّاسَ عَلَیْها.» قال:

فطرهم جمیعا على التّوحید. «1»

ترجمه «زراره گوید پرسش کردم از حضرت صادق، علیه السلام، از فرموده خداى تعالى: فطرة اللّه الّتی فطر النّاس علیها. فرمود: «خلق کرد ایشان را همگى بر توحید.»

ادامه مطلب ...

سر الصلوة - خاتمه در [سرّ] تکبیرات ثلاثه اختتامیه است‏

خاتمه در [سرّ] تکبیرات ثلاثه اختتامیه است‏

و آن سرّ اجمالى تکبیرات افتتاحیه است. چنانچه سالک تا رفع حجب سبعه را نکند، وصول به باب اللَّه براى او رخ ندهد و فتح ابواب دخول در محضر براى او نشود و به واسطه رفع حجب کشف سبحات جمال و جلال بر او شود. همین طور، پس از رجوع از مقام وصول و فناى محض و حصول حالت صحو، تجلّیات ذاتیّه و تجلّیات اسمائیه و تجلّیات افعالیّه- به عکس ترتیب سلوک إلى اللَّه- بر قلب او شود، و براى هر یک از تجلّیات تکبیرى گوید. و چون این تجلّیات به کثرت حجاب جمال محبوب نشود، سالک با هر رفع یدى اشاره به عدم احتجاب از مقامى کند؛ چنانچه در تکبیر اول جلوه ذات را در حضرت اسما و صفات مشاهده کرده، با رفع ید اشاره کند به آنکه تعینات اسما و صفاتْ حجاب تجلى ذات نیستند. و در تکبیر دوم، تجلّیات اسمایى را در حضرات اعیان مشاهده کند، بلکه تجلّیات ذاتى را نیز در آنها مشاهده کند، و با رفع ید اشاره به عدم احتجاب نماید. و در تکبیر سوم، تجلّیات ذاتى و اسمایى و افعالى را در مرآت اعیان خارجى شهود نماید و با رفع ید نفى حجابیت آنها کند.

ادامه مطلب ...